Głód doświadczeń opóźniony w czasie nie oznacza wcale że potrzeby się zmieniły. Są generalnie takie same, o ile nawet nie większe. Co z tego że sposób postrzegania uległ diferentyzacji? W rzeczywistości nie zmieniło się nic, no może poza usilnym wmawianiem sobie hasła uspakajającego. Leczenie kompleków to nienajlepszy sposób na sukces w leczeniu rozczarowania po doświadczeniach wynikających z nieporozumień, będących paradoksalnie fundamentalną częścią relacji międzyludzkich. Na tym etapie widzi się już raczej mało zabawne perspektywy minionych tygodni. Miesięcy. Może lat? Na tym etapie dochodzi się wreszcie[!] do wniosku że tylko ktoś strasznie nieszczęsliwy i żałosny dobrowolnie decyduje się na prowadzenie tak ograniczającego emocjonalnie trybu życia. Może przyczyną jest wrodzony tudzież nabyty dekadentyzm? Nie wiem, możliwe. Nie mnie oceniać. Chociaż faktycznie - mamy przeświadczenie o klęsce, bo nie potrafimy ufać że w dzisiejszych warunkach istnieć może jeszcze ktoś lub coś nie zepsutego tego typu `zabawami`/przypadłościami. Tak czy inaczej faktem jest, iż trzeba być naprawde extremalnym nihilistą i oportunistą aby tkwić w tym stanie na dłuższą metę. Niektórym się jednak udaje. Ja mam "niestety" szczęście. Grunt to zorientować się w porę.



Czy naprawde chcesz tak żyć? ..nie!
Więc zabierz mnie i uciekajmy stąd.